Το πλεονέκτημα στην υπόθεση του Χεζόνια δεν το είχε ο Παναθηναϊκός που μάλλον εγκλωβίστηκε κάτω από το ύψος του πήχη που απρόσμενα σηκώθηκε πέρυσι τον Φεβρουάριο.

Το ότι ο Παναθηναϊκός και ο Μάριο Χεζόνια δε θα συνεχίσουν μαζί δε συνιστά έκπληξη. Δεν ήταν και τόσο απλό να συμβεί όσο δεν ήταν απλό και το να έρθει, τον Φεβρουάριο. Άλλωστε όταν ανακοινώθηκε ότι θα παίξει στους «πράσινους», ο κόσμος… τρελάθηκε καθώς ήταν εντελώς αναπάντεχο και «ξένο» για την εποχή.

Με λίγα λόγια; Οι «πράσινοι» με την απόκτηση του Χεζόνια ύψωσαν μόνοι τους τον πήχη, έστω και για ένα τρίμηνο. Κι όπως αποδείχθηκε, εγκλωβίστηκαν κάτω από το ύψος αυτό με αποτέλεσμα να προσπαθούν μάλλον αδέξια ν’ ανταπεξέλθουν επικοινωνιακά. Έχοντας ήδη κάμποσα «αυτογκόλ» στην υπόθεση του Ιωάννη Παπαπέτρου.

Ξεκάθαρα, στην υπόθεση του Μάριο Χεζόνια το πάνω χέρι το είχε ο Κροάτης. Ο Παναθηναϊκός, ως ισχυρό διαπραγματευτικό ατού, είχε μόνο το συναίσθημα καθώς αν ο παίκτης έβγαινε στην αγορά, σίγουρα θα έβρισκε περισσότερα χρήματα. Η ουσία για τον Παναθηναϊκό ήταν να συμφωνήσει με τον παίκτη πριν καν βγει στην αγορά.

Κι εδώ έρχεται η πρώτη απορία: Πρώτη αναβολή απάντησης. Δεύτερη… Εκεί οι «πράσινοι» δεν κατάλαβαν ότι ο παίκτης ουσιαστικά συμπεριφέρεται ως επαγγελματίας; Και δεν είναι κακό αυτό. Κι από τη στιγμή που ο επαγγελματίας προσπερνά το συναίσθημα, ο Παναθηναϊκός χάνει το όποιο διαπραγματευτικό του ατού.

Τρίτη διορία γιατί δόθηκε; Για την έκπληξη; Εκεί θα ήταν προτιμότερο να συμφωνηθεί μια κοινή ανακοίνωση που θα «έκλεινε» το θέμα. Προτιμήθηκε η «σαπουνόπερα» που έγινε ακόμα πιο έντονη με τις… ακατανόητες απαντήσεις του Κροάτη στο Twitter. Εκτός αν κάποιος πιστεύει ότι οι φράσεις «είμαι απογοητευμένος»- «εμένα να κατηγορήσετε και όχι τον Παναθηναϊκό» και «δεν είναι τα λεφτά» κάπου συνδέονται.

Ο Παναθηναϊκός άφησε μια υπόθεση στην οποία δεν είχε το πάνω χέρι, να εξελιχθεί σε «σαπουνόπερα». Εντελώς αναίτια. Και κάπως έτσι από μια υπόθεση όπου κανείς δε θα μπορούσε να του προσάψει το παραμικρό, βγαίνει επικοινωνιακά «πληγωμένος».

Αν είχαν χειριστεί νορμάλ την υπόθεση και όχι στη λογική «να-έχω-δικαιολογία-αν-χαθεί-ο-παίκτης», προφανώς και δε θα μπορούσε κανείς να προσάψει το παραμικρό. Άλλωστε και η έλευση του Χεζόνια ήταν θαύμα… Πόσο περισσότερο η παραμονή του.

Είχε προηγηθεί μια επίσης ακατανόητη πολιτική του Παναθηναϊκού στο θέμα του Ιωάννη Παπαπέτρου που (ευτυχώς) έκλεισε αισίως. Αλλά με τις διαρροές που είχαν προηγηθεί στο «στενό κύκλο» περί… ντόμινο εξελίξεων που τον αφήνει στην ομάδα. Με λίγα λόγια οι διαρροές άφησαν να εννοηθεί ότι ο Παπαπέτρου έμεινε στον Παναθηναϊκό επειδή δεν είχε άλλες προτάσεις!!! Τρομακτικό αν μη τι άλλο…

Επί της ουσίας καλό θα είναι να σταματήσουν τα «αυτογκόλ» αφού είναι γνωστό σε όλους ποια είναι τα οικονομικά δεδομένα. Κανείς δε μπορεί να κατηγορήσει την ΚΑΕ επειδή τα οικονομικά είναι συγκεκριμένα. Οπότε μόνο με… αυτογκόλ θα πληγεί η εικόνα του Παναθηναϊκού.

Καταλήγοντας… Αν το PLAN B είναι ο Χέιζ (όπως μοιράστηκε εκ νέου στον «φιλικό Τύπο») τότε ο Παναθηναϊκός πάει να κάνει το ίδιο λάθος. Χεζόνια δε θα έβρισκε δεύτερο, ήταν κάτι ξεχωριστό και γι’ αυτό προσπάθησε να του δώσει όσα περισσότερα χρήματα μπορούσε.

Το PLAN B (αν μπορούμε να το πούμε έτσι) θα πρέπει να είναι ένας point guard αξιώσεων και όχι ένας φόργουορντ. Το βασικό για τον Παναθηναϊκό είναι να έχει σπουδαίο «άσο» και όχι σπουδαίο συμπλήρωμα στον Οκάρο Γουάιτ. Ας ψαχτούν εκεί για ένα «λαβράκι» σε καλή τιμή. Στον «άσο» δε μπορούν να γίνουν εκπτώσεις, πρέπει να είναι παίκτης έμπειρος, σίγουρος (όχι «στοίχημα») και από το πάνω επίπεδο.

Εκτός αν υπάρχει τόσο μεγάλο θέμα με τη φυγή του Μπρέι οπότε εδώ μπαίνουμε σε άλλα χωράφια. Διότι είναι απορίας άξιο ποιος αποφάσισε να δεσμεύσει τον Παναθηναϊκό με συμβόλαιο τουλάχιστον ως το 2022 (και με οψιόν ως το 2023) με τον Μπρέι…

Απίστευτο…